Marguerite Yourcenar
(Francia, 1903-1987)

“O sufrimento é un. Fálase do sufrimento como se fala do pracer, pero fálase deles cando xa nos dominan. Cada vez que entran en nós, sorpréndennos como unha sensación nova e temos que recoñecer que os esquecéramos. Son diferentes porque nós tamén o somos: entregámoslles cada vez un alma e un corpo modificados pola vida. E, sen embargo, o sufrimento non é máis que un. Non coñeceremos del, como non coñeceremos do pracer, máis que algunhas formas, sempre as mesmas, das que estamos presos. Habería que explicar isto: a nosa alma, supoño, non ten máis que un teclado restrinxido e anque a vida teimese en facelo soar, soamente poderá obter dous ou tres pobres notas” (tomado de “Alexis ou o tratado do combate estéril”)

Poetisa, novelista, dramaturga e tradutora fancesa. Naceu en Bruxelas, Bélxica, de pai francés e nai belga. En 1947 adoptou a nacionalidade estadounidense, pero escribiría soamente na lingua francesa. O seu primeiro volume de poemas, O xardín das quimeras (1921), pon de manifiesto o seu refinamento como escritora, nel reinterpreta os mitos gregos co fin de adaptalos ó mundo moderno. A súa primeira novela, Alexis ou o tratado do home estéril (1929), relata as opinións dun artista que tenta adicarse á súa obra, pero tropeza coa oposición da súa familia. A súa viaxe a Italia inspirou a súa novela Denier du rêve (1934), onde establece a diferencia entre o sono e a realidade. No 1934 Yourcenar coñeceu á estadounidense Grace Frick, con quen entablou unha profunda relación. No 1939, tras o estalido da II Guerra Mundial, Tourcenar trasládase a EE.UU., onde deu clases de Literatura Comparada no Sarah Lawrence College. Traduciu ó francés As ondas, de Virginia Woolf no 1937, e tamén publicou no 1947 unha tradución francesa de O que Maisie sabía, do escritor Henry James.
A súa novela más sonada, unánimemente eloxiada pola crítica, foi Memorias de Adriano (1951), unha autobiografía novelada do emperador romano, baixo a forma de cartas escritas por este ó seu sobriño. Outra novela histórica, Opus NIgrum (1968, existente na biblioteca), narra a extraordinaria vida dun médico imaxinario, Zeno de Bruxas. Esta novela obtivo o premio Femina en 1968. En 1971 publica Teatro, que inclúe as súas obras teatrais en dous volumes. Tamén escribiu biografías sobre a súa primeira vida familiar, Mishima ou a visión do baleiro (1981), e ofreceu unha serie de entrevistas sobre a súa vida e a súa obra publicadas baixo o título de Les Yeux ouverts: entretiens avec Matthieu Galey (1980). O estilo literario de Yourcenar transfórmase en cada unha das súas obras, aceptando sempre novos retos como escritora. Sen embargo, a súa literatura caracterízase polo seu coñecemento das civilizacións antigas e da historia, e o seu afán por comprender as motivacións humanas. No 1980 Yourcenar converteuse na primeira muller que ingresa na Academia Francesa. En 1986 foi galardonada coa Lexión de Honor.
A nosa biblioteca tamén conta coas obras Conto azul (1938), Ana, Soror (1981) e Como se salvou Wang-Fô.