José Luis Sampedro
(Barcelona, 1917)

Respiro fondo un húmido frescor vigorizante. Penétrame; o meu corpo o recibe entregándose. Deixei na fondura do navío, na cuarta cuberta onde vivo e traballo, unha luz de neon a tódalas horas, e emerxo aquí como náufrago que recobra a vida a bocanadas. Renazo cada día, subindo á alborada, para vivir este intervalo augural, entre dous tempos, o onte e o hoxe. Nesa divisoria albisco mellor o esencial, sempre agochado baixo o urxente. Recibo a luz nacente, que chega lenta, impóndose ó fin nas aturas, irisando as movedizas nubes. Xa non me estraña ver, sobre a miña testa, cordas colgantes dun truncado mastro cruzado por un aparello roto: xa me deron a explicación deste vello residuo, de impensable coexistencia coa rítmica trepidación da poderosa maquinaria en marcha baixo as pranchas metálicas que piso (tomado de “A senda do drago”)

Nacido en Barcelona, en 1917, a variada procedencia xeográfica e cultural da súa familia supuxo unha influencia fundamental na súa obra, xa que seu pai nacera en A Habana, o seu avó en Manila, a súa nai en Alxeria e a súa avoa en Lugano, na Suiza italiana. A familia trasladouse a Tánxer cando o futuro escritor contaba cinco anos e medio, e este permaneceu en terras africanas ata a adolescencia. En Tánxer naceron os seus irmáns Carlos e Carmen. Cando estalou a guerra civil española, no 1936, foi mobilizado polo exército republicano pero máis tarde incorporouse ó bando contrario. Pasou a guerra en Melilla, Cataluña, Guadalaxara e Huete (Cuenca). Neste período iniciouse na escrita de poemas.
No 1940 empezou a traballar como funcionario de aduanas en Melilla, pero pediu o traslado a Madrid. Ó rematar a guerra, escribiu a súa primeira novela, A estatua de Adolfo Espello que, sen embargo, non foi publicada ata 1994. No 1946 casou con Isabel Pellicer, e ó ano seguinte naceu a súa filla Isabel. No 1951 foi nomeado asesor do Ministro de Comercio. Neste período escribiu as súas dúas primeiras obras de economía: Principios prácticos de localización industrial e Efectos da unidade económica europea. No 1955 foi nomeado Catedrático de Estructura Económica, posto que ocupou ata 1969. Ó ser expulsados da Universidade os profesores Aranguren e Tierno Galván, uniuse a eles, xunto con outros profesores, para crear o Centro de Estudos e Investigacións (CEISA) que sería pechado polo goberno tres anos despois. Compaxinou ó longo da súa vida a actividade docente coa de economista no Banco Exterior.
No 1968 foi designado “Ann Howard Shaw Lecturer” na universidade norteamericana Bryn Mawr College. A principios da década dos sesenta, decidiu aceptar un posto de profesor visitante nas universidades inglesas de Salford e Liverpool. No 1971 regresou ó Ministerio de Facenda como asesor económico da Dirección Xeral de Aduanas e impartiu cursos na Escola Diplomática, o Instituto de Estudos Fiscais e na Universidade de Barcelona. No 1977 foi elexido senador por designación real nas primeiras cortes democráticas e vicepresidente da Fundación Banco Exterior.
No 1980 nacería Miguel, o seu único neto, o cal inspiroulle para escribir a súa obra máis lida, O sorriso etrusco (existente na biblioteca), a súa primeira novela de éxito clamoroso. Despois aparecería Outubro, outubro, unha extensa novela que lle ocupara vinte anos de traballo, e que el mesmo cualificou como o seu testamento vital. Pero foi O amante lesbiano, publicada a que acapararía a atención da crítica, e se converteu nun éxito de ventas. Sampedro comezou a escribir na revista Uno, influenciado pola descuberta dalgúns dos escritores que espertaron a súa admiración. Entre eles figuran Azorín, Miguel de Unamuno e Pío Baroja, pero tamén no velistas inglesas como Jane Austen, as irmáns Brönte ou Virginia Wolf. Os contos de Maupassant, Chéjov e Catherine Mansfield foron outra das súas influencias, sen embargo, se tivera que asinar unha obra, estamparía a súa rúbrica sen dubidalo en O principiño, de Antoine de Saint-Exupéry, por ser un conto infantil e un auténtico oráculo ó mesmo tempo. José Luis Sanpedro é considerado un dos valores máis sólidos da súa xeración, e sería elegido no 1990 como membro da Real Academia Española. Na túa biblioteca tamén poderás atopar as obras A inflación (1976), O mercado e nós, O mercado e a globalización (2002), Escribir é vivir (2005), e a súa última novela A senda do drago (2006).