Henry James
(EE.UU, 1843-1916)
Que mellor don podería darse nunha compañeira que o dunha mente
vivaz, imaxinativa, que lle aforrara a un repeticións e reflectira o
propio pensamento nunha superficie pulida, elegante? Osmond detestaba ver o
seu pensamento reproducido ao pe da letra – así parecía
rancio e parvo-; prefería que gañase frescura na reprodución,
como a letra na música. O seu egocentrismo non tomara nunca a crúa
forma de desexar unha muller sosa; a intelixencia desa dama tiña que
ser unha fonte de prata, non de barro – unha fonte que el puidese colmar
de froitas maduras, ás cales prestaría un valor decorativo -,
de sorte que a conversa puidera ser para el algo así coma un postre servido.
En Isabel atopaba a calidade arxéntea desa perfección; podía
tocar naquela imaxinación cos noelos e facela resoar. (tomado de “Retrato
dunha dama”)
Escritor
estadounidense expatriado, cuxa narrativa maxistral reune a inocencia americana
e a experiencia europea nunha obra intensa e psicoloxicamente complexa. Henry,
irmán menor do distinguido filósofo William James, naceu o 15
de abril de 1843 en Nova Iorque. Estudou en Nova Iorque, Londres, París
e Xenebra. En 1875, estableceuse en Inglaterra e no 1915 obtivo a nacionalidade
inglesa. Cando cumpre os vinte anos comezou a publicar contos e artigos en revistas
de Estados Unidos. A obra de James caracterízase polo seu ritmo lento
e a descrición sutil das personaxes, máis que polos incidentes
dramáticos ou os argumentos complicados. Os seus libros principais, modelos
da novela obxectiva psicolóxica, tratan do mundo ocioso e afectado que
coñeceu de preto mentes viviu en Europa. Nos seus primeiros relatos e
novelas, James manifesta o impacto que a vella cultura europea causou nos americanos
que viaxaban ou vivían no vello continente. Exemplos desta fase, escritos
entre 1875 e 1881, son Roderick Hudson (1876), O americano
(1877), Daisy Miller (1879) e Retrato dunha dama (1881). Despois
explorou os tipos e costumes do carácter inglés, como en A
musa tráxica (1890), Os residuos de Poynton (1897) e A
idade ingrata (1903) e A copa dourada (1904), volve ao esquema
do contraste entre as sociedades europeas e americana. En xeral, o estilo das
súas derradeiras obras é complexo, revelando oblicuamente os motivos
e conduta das súas personaxes por medio das súas conversacións
e a través das observacións minuciosas que se fan ente si. A pesar
de que o diálogo significativo é característico do seu
estilo literario, as súas obras de teatro fracasaron, aínda que
varias delas foron dramatizadas ou levadas ao cine con éxito, incluíndo
dous dos seus moitos relatos, Os papeis de Aspern
(1888, existente na biblioteca) e Outra volta de torca
(1898, existente na biblioteca), ademais de Washington Square
(1881, existente na biblioteca), unha das súas novelas máis
famosas. James morreu o 28 de febreiro de 1916, na súa casa de campo
de Rye, Sussex. Foi un autor prolífico e ao longo dos 51 da súa
carreira escribiu 20 novelas, 112 relatos e 12 obras de teatro, o que significa
que publicou un ou máis libros ao ano ata o fin da súa vida. A
súa obra inclúe, ademais da ficción, un gran volume de
crítica literaria no que pon de manifesto a súa admiración
polos novelistas George Eliot e Honoré de Balzac. A reputación
de James como figura clave nas literaturas inglesa e estadounidense non chegou
a consolidarse ata a década de 1940. A detallada descrición da
vida interior das súas personaxes convérteno nun dos precursores
do monólogo interior.
A nosa biblioteca conta ademais coas súas obras, Os europeos
(1878), A conformidade de Crawford, Os
papeis de Aspern (1888) e Os amigos dos amigos.