Isabel Allende
(Lima, 1942)

A túa avoa roga por ti ó seu deus cristián, e eu o fágoo ás veces a unha deusa pagá e sorrinte que derrama bens, unha deusa que non sabe de castigos, senón de perdóns, e lle falo coa esperanza de que me escoite dende o fondo dos tempos e te axude… Penso na miña bisavoa, na miña avoa clarividente, na miña nai, en ti e na miña neta que nacerá en maio, unha firma cadea feminina que se remonta ata a primeira muller, a nai universal. Debo mobilizar esas forzas nutritivas para a túa salvación (tomado de Paula)

Escritora chilena incluída na tradición do chamado realismo máxico, e considerada unha das novelistas de maior éxito de Latinoamérica. Nacida en Lima, Perú, onde o seu padrasto se encontraba destinado coma diplomático, asistiu a diversos colexios privados e viaxou por varios países antes de regresar a Chile para concluír os seus estudos e traballar na Organización para a Agricultura e a Alimentación (FAO), organismo das Nacións Unidas. Posteriormente traballou coma xornalista en Chile (na revista feminina “Paula”, na publicación infantil “Mampato” e nalgúns programas de televisión e documentais) de 1964 a 1973, cando se viu obrigada a exiliarse en Venezuela despois do asasinato, no 1973, do seu tío, o presidente de Chile Salvador Allende.
Traballou tamén coma xornalista dende 1975 ata 1984 en Venezuela (no xornal “O Nacional”) e publicou artigos en xornais e revistas en América e Europa, ensinando literatura na Universidade de Virxinia, Charlottesville Montclair Collage, New Jersey e Berkeley.
No 1981 comezou a escribir unha carta ó seu avó, enfermo terminal, que se converteu paulatinamente na súa primeira novela, A casa dos espíritos (1982, existente na biblioteca), unha crónica familiar ambientada no torbellino de cambios políticos e económicos acontecidos en Latinoamérica. A novela foi ben acollida pola crítica, que viu nela certos elementos propios do realismo máxico, unha técnica que consiste en mesturar o real co sobrenatural e cuxo principal expoñente é o novelista colombiano galardoado co Nobel de Literatura Gabriel García Márquez. Esta novela foi levada ó cine polo director danés Bille August, concedéndolle á escritora fama mundial. Posteriormente escribiría as novelas De amor e de sombra (1984), Eva Lúa (1985, existente na biblioteca), O plan infinito (1991) e unha colección de relatos curtos titulada Contos de Eva Lúa (1989).
As obras de Allende están escritas no estilo do realismo máxico, que consiste no uso de fantasías e mitos na ficción realista, e retrata a miúdo a personaxes políticas de Sudamérica. Os seus primeiros traballos reflicten as súas propias experiencias e examinan o papel da muller en América do Sur. O plan infinito, sen embargo, transcorre nos EE.UU., e o protagonista é un home.
O seu primeiro traballo de non-ficción, Paula (1994), foi escrito como unha carta á súa filla, quen, afectada por unha enfermidade da sangue hereditaria, entrara en coma, morrendo en 1992. As súas obras máis recentes son Afrodita (1997, receitario á vez sensual, sexual e culinario, escrito como unha eclosión de cor e pracer); Filla da fortuna (1999); ou Retrato en sepia (2000), no que narra a asombrosa historia de Aurora del Valle, que ós trinta anos vai na busca do seu brumoso pasado familiar, despois de vivir en San Francisco a cargo da súa avoa Paulina, unha rica empresaria feita a si mesmo. Cando Paulina volta a Chile, unha serie de mulleres fortalecerán o carácter de Aurora, que a finais do século XIX perfílase como defensora dos dereitos da muller nunha sociedade dominada polos homes.
As súas últimas novelas son a biografía A cidade das bestas (2002, existente na biblioteca), O meu país inventado (2003, existente na biblioteca), O bosque dos Pigmeos (2004, existente na biblioteca), O zorro (2005, existente na biblioteca) e Inés da alma miña (2006).