escritor@s da semana

Larry Collins
(EE.UU. 1929-Francia 2005)

Nunca se atrasaba. Tódalas tardes, cando chegaba co seu vello “Mauser”, cos xemelgos enfundados dentro do raído estuche e a súa gamela, os habitantes de May-en-Multien solían dicirse: “¡As seis! ¡Xa chega o alemán!” E, invariablemente, mentres cruzaba a praza do pobo, dende o campanario románico da pequena igrexa de Nosa Señora da Asunción, que databa do século XII e se atopaba encaramada na altura que remontaba o Ourcq, difundíanse as primeiras notas do Angelus da tarde. (tomado de "¿Arde París?")

O 20 de xuño, o sábado pasado, finou en Francia ós 75 anos de idade Larry Collins, víctima dunha hemorraxia cerebral. Velaquí a nosa pequena homenaxe, ó tempo que os animamos a que optedes por ler algunha das súas obras nestes intres.

Nacido en West-Hartford (Connecticut) en 1929, Collins licenciouse en Ciencias pola Universidade de Yale e nos anos 50 trasladaríase a Francia para facer o servicio militar en Shape, cuartel xeral das forzas aliadas en Europa. Alí coñeceu a Dominique Lapierre, no 1954, e empezaría a exercer o xornalismo. Dende entón Collins viviría entre Londres, Estados Unidos e Francia, onde en 1976 estableceríase na localidade de Ramatuelle.

Collins, que permaneceu dous anos no Estado Maior da Armada de Estados Unidos en Shape, en París, comezou a traballar coa axencia de noticias UPI na súa delegación parisiense no 1956. Logo sería trasladado ás delegacións de Roma, O cairo e Beirut, ata que foi nomeado xefe do servicio de Oriente Medio.

Entre 1961 e 1965 dirixiu a corresponsalía parisiense do semanario Newsweek e comezou a súa éxitosa colaboración con Dominique Lapierre, co cal escribiría o primeiro dos seus best-sellers ¿Arde París? (1964, existente na biblioteca), ó longo do ano de excedencia que ámbolos dous solicitaron, obra que versaba sobre os planes de Hitler para destruir París ó longo da II Guerra Mundial.

Seguiría a este outro libro lendario, Levarás o loito por mín (1967), a gran reportaxe que conta polo miúdo a historia, ascensión e triunfo do toureiro Manolo Benítez “El Cordobés”. Seguirían Oh, Xerusalén (1971, existente na biblioteca), sobre o conflicto árabe-israelí, Esta noite, a liberdade (1975, existente na biblioteca) ou O quinto xinete (1980, existente na biblioteca). Xuntos, ou separados, anque sempre unidos, ata o fin, por unha grande amizade, Lapierre e Collins escribiron moitos máis libros nos que seguiron sempre a misma fórmula: un traballo de investigación longo, duro e minucioso, unha reconstrucción detallada dun acontecemento histórico e unha grande capacidade de fabulación en forma de reportaxe. Os dous escritores intercambiábanse documentos e repartíanse as súas áreas de investigación: Lapierre facía investigacións sobre os servicios secretos franceses e Collins sobre a CIA. Cada un escribía no seu propio idioma e os dous se traducían mutuamente.

Paralelamente á literatura, Collins mantivo unha actividade xornalística intensa con colaboracións para o xornal France Soir ou o New York Times Magazine. No 2004, Collins e Lapierre volverían a unirse despois de 24 anos para editar un novo libro ¿Arde Nova Iorque?, no que recrean unha inquietante ameaza para EE.UU.